ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

16 12 2010

Ι

Μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές

μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης

γεμίζουν τα πνευμόνια σου

θύμησες που δεν υπήρξαν

και στα δάχτυλά σου χορεύουνε ακόμα

τα όνειρα που μουσκεύτηκαν

σαν ήταν φυλαγμένα κάτω από τρύπιες στέγες.

Πετούνε χελιδόνια κι ας έχει κρύο

είναι αυτά που τάχα ξέχασαν να φύγουν

τ’ ατίθασα που χάσανε το δρόμο

και μείνανε ρισκάροντας για μια επανάσταση.

Είναι περασμένες δώδεκα και τέσσερις

μοίρες του χειμώνα.

Όχι εκεί έξω.

Εκεί έξω λένε πως είναι Μάρτης.

Μα εδώ μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές

μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης

σε κάνουν να βαριανασαίνεις

και να μετράς αντίστροφα-φαντάρος

10 μέρες θ’ αργήσει η άνοιξη

9 μέρες με σκυμμένο κεφάλι

8 μέρες με άδεια μάτια και ραγισμένα χείλη.

Ζυγώνουν δυο σύννεφα κι ας έχει ήλιο

είναι αυτά που προμηνύουν ατομική συσκότιση

υποτακτικοί στην υπηρεσία σου άνευ αιτήσεως

συνοδεύουν τη διαπόμπευση της διαφοροποίησης.

Κι αν πέρασε ώρα

ακόμα βαριανασαίνεις

και μετράς αντίστροφα-φαντάρος

7 μέρες με θλιμμένα χαμόγελα

6 μέρες με πληγωμένες φτέρνες

5 μέρες θα περπατάς ακόμα.

4 μέρες,3 ,2 , 1…

κι αν τέλειωσε το μέτρημα

μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές

μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης

αιχμαλώτισαν την άνοιξη.

Παρ’ το απόφαση-δε θα ’ρθει.

Όχι εκεί έξω.

Εκεί έξω λένε πως είν’ Απρίλης.

Μα εσύ θα περπατάς ακόμα.

29.2.2004

ΙΙ

Αστράφτουν ακόμα τα χάδια του ήλιου

πάνω στην γκρίζα μάσκα του Θερμαϊκού

καλούν στα νυσταγμένα μάτια

δάκρυα πνιγμένα τάχα από ανδρεία

και στο κορμί τυφλώνουν

τις πύλες εισόδου των ερώτων

σαν να ήταν λιμάνια λαθρεμπορίου.

Ακίνητα όλα τα μόρια του νερού

τα σιγοψήνει η πλήξη της ελευθερίας

οι δούλοι που όταν τους χάρισες ταξίδι

λαχτάρησαν το σπίτι-νοσταλγία ή σχιζοφρένεια;

Είναι περασμένες έντεκα και δέκα

ανατολές θέρους.

Όχι εκεί έξω.

Εκεί έξω λένε πως είναι Νοέμβρης.

Μα εδώ αστράφτουν ακόμα τα χάδια του ήλιου

πάνω στην γκρίζα μάσκα του Θερμαϊκού

σε κάνουν να ποθείς λίγη ομίχλη

σκέπασμα των φάλτσων φθόγγων

και να κρατάς ρυθμό-τυμπανοκρούστης

5 χρόνοι να έρθει η δύση

4 χρόνοι λιοπύρι οι σκέψεις

3 χρόνοι παύσεις-παύσεις-παύσεις.

Βραστές οι πλάκες χάμω

φλυαρούν για χαρακιές, σπρέι, ονόματα και μέρες

ψευδαισθήσεις αιωνιότητας σε πουλημένο παιχνίδι

αθανασία παρελθόντος εδάφους-νοσταλγία ή σχιζοφρένεια;

Κι αν μέτρα τρέχουν, πεντάγραμμα, σελίδες

ακόμα ποθείς λίγη ομίχλη

να ζέψει τον ήλιο

και κρατάς ρυθμό-τυμπανοκρούστης

6 χρόνοι χωρίς βροχή

5 χρόνοι χωρίς ιδέες

4 χρόνοι περιπλανήσεις χωρίς σκιά

3 χρόνοι παπούτσια χωρίς σόλες

2 χρόνοι παύσεις-παύσεις-παύσεις.

Κι αν χάθηκε ο ρυθμός

ξεκίνα απ’ την αρχή

4χρόνοι, 3, 2, 1….

το χρονόμετρο να ψέλνει

καθώς αστράφτουν ακόμα τα χάδια του ήλιου

πάνω στην γκρίζα μάσκα του Θερμαϊκού

αφόρητα για βάδην.

Παρ’ το απόφαση-θα σε παιδέψουν κι άλλο.

Είναι κορύφωση Αυγούστου.

Όχι εκεί έξω.

Εκεί έξω λένε πως είν’ Γενάρης.

Μα εσύ θα περπατάς ακόμα.

1.3.2004

ΙΙΙ

Κυλάει ο χρόνος

τα δρομολόγια των εποχών του

ξενέρωτοι Εγγλέζοι

στην ώρα τους ακριβώς.

Μα εσύ θα περπατάς ακόμα

πιστός στη δική σου πυξίδα

με ημερολόγιο τη διάθεση

ρολόι τον σφυγμό σου

και προορισμό ένα όνειρο

σε χρόνο Παρατατικό ή Αόριστο.

Νοσταλγία ή σχιζοφρένεια;

16.3.2004

Advertisements

Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: